Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1830 E. 2026/4308 K. — Ziynet Alacagi İspat

2. Hukuk Dairesi 2026/1830 E. , 2026/4308 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1017 E., 2025/1044 K.
DAVA TÜRÜ : Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/639 E., 2024/158 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı ile kısmen kabul edilen çeyiz eşyası alacağı yönünden; davalı erkek tarafından ise kadının ziynet alacağı davasının ve çeyiz eşyası alacağının kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre temyize konu kadının çeyiz eşyası alacağı davasının reddedilen ve kabul edilen kısmı dava tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; tarafların çeyiz eşya alacağı davası yönünden temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacı kadının ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı, davalı erkeğin ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı kadın vekilinin çeyiz eşyası alacağı davasının reddedilen kısmı ve davalı erkek vekilinin çeyiz eşyası alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,
2.Davacı kadının ziynet alacağı davasının kısmen reddi, davalı erkeğin ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.