Yargıtay: Kira İlişkisinin Varlığını Kanıtlamayan Davacıya Yemin Teklifi Zorunlu

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kanun yararına temyiz yolu ile incelediği bir kira tahliye davasında önemli bir içtihat oluşturmuştur. Kararda, kira ilişkisinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunması halinde mahkemelerin izlemesi gereken usuli yollar belirlenmiştir.

Dava Konusu Olayın Özü

Davacı, kiracısı olan davalının kira borcunu ödemediğini, ayrıca davalının çeşitli suçlar işlediğini ileri sürerek tahliye talebinde bulunmuştur. Davalı ise kira ilişkisinin varlığını reddetmiş, başka savunmalar da ileri sürmüştür. İlk derece mahkemesi, davacının tahliye talebini kabul ederek tarafsız olmayan bir karar vermiştir.

Yargıtay'ın Hukuki Değerlendirmesi

Yargıtay, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesine atıfta bulunarak, ispat yükünün iddiasından lehine hak çıkaran tarafa ait olduğunu vurgulamıştır. Kira ilişkisinin taraflarının ve unsurlarının kanıtlanması, kural olarak kiraya verenin yükümlülüğüdür.

Yazılı Sözleşme Yoksa Ne Yapılmalı?

Somut olayda davacının yazılı bir kira sözleşmesi ibraz edememesi ve tanık beyanlarının da kira ilişkisini açıkça ortaya koymamış olması nedeniyle mahkemenin eksik inceleme yaptığı anlaşılmıştır. Yargıtay, bu durumda İlk Derece Mahkemesinin davacıya yemin delilini hatırlatması ve davalıya yemin teklif edip etmeyeceğini sorması gerekirken bunu yapmadığını belirtmiştir.

Kararın Sonucu

Yargıtay, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebini kabul ederek kararı bozmuştur. Dosya, ilk derece mahkemesine gönderilerek yeniden incelenmesi üzere iade edilmiştir. Bu karar, kira davalarında ispat usullerinin doğru uygulanmasının önemini vurgulayan bir rehber niteliğindedir.